Blog

Adviseurs Imtech ontvingen 18 miljoen en graaiende curatoren

Adviseurs Imtech ontvingen 18 miljoen en graaiende curatoren

17-09-2015

Hoe is het mogelijk dat een bedrijf dat in financiële moeilijkheden verkeert zoveel geld kan uitgeven aan haar redding?

Deel dit artikel

Naar het overzicht

Als dit soort berichten http://www.nu.nl/ondernemen/4125697/adviseurs-imtech-kregen-18-miljoen.html de media bereiken, dan kun je begrijpen dat ‘Jan met de pet’ zich afvraagt in wat voor wereld we leven. Hoe is het mogelijk dat een bedrijf dat in financiële moeilijkheden verkeert zoveel geld kan uitgeven aan haar redding? Wordt die redding dan niet onderdeel van haar ondergang? Natuurlijk, op de hele schuldenlast van Imtech is dit bedrag een druppel op de spreekwoordelijke gloeiende plaat, maar tegelijkertijd valt niet in te zien hoe men een apparaat van 120 extern adviseurs managet en tegelijkertijd het overzicht bewaart. Het heeft voor Imtech in ieder geval niet mogen baten.

In hetzelfde bericht valt te lezen dat de curatoren voor zes dagen werk ieder 100 uur a € 450,-- per uur hebben gedeclareerd. Dat betekent dat zij per dag meer dan 16 uur hebben gedeclareerd. Ook hiervan kan ik begrijpen dat ‘Jan met de pet’ niet begrijpt hoe dat kan. Als curator zie en hoor ik vaak dat curatoren worden neergezet als graaiers. De curator wordt immers als eerste voldaan uit het beschikbare geld en hoe kan het dat hij zoveel uren heeft geschreven voor de afwikkeling? Ik zet daar graag het volgende beeld tegenover: de tarieven die curatoren in rekening mogen brengen, worden vastgesteld door het landelijk overleg van rechter-commissarissen. Het basistarief is € 200,-- per uur. Dat tarief kan verhoogd worden met een ervaringsfactor en een boedelfactor. Als er geen geld in de boedel zit, wordt een curator ook niet betaald. Dat wil zeggen dat je wel werkt (en in fraudezaken juist extra veel uren moet maken om de exacte gang van zaken te achterhalen) maar daarvoor geen euro terugziet. Dat hoort er nu eenmaal bij.

Laat ik vooropstellen dat ik de sentimenten jegens curatoren goed kan begrijpen op basis van voorgaande berichtgeving. Maar het is belangrijk om voor ogen te houden dat dit absoluut niet representatief is voor alle curatoren. Ik vraag mij ook af waarom het nodig is om van het landelijke uurtarief af te wijken in grote dossiers. De rechtvaardiging daarvoor zou liggen in het feit dat een faillissement als dat van Imtech zo complex zou zijn dat voor de afwikkeling daarvan bijzondere kennis vereist is die alleen op de Zuidas te vinden zou zijn en op de Zuidas haalt men nu eenmaal hun neus op voor het landelijke tarief. Maar is het niet voldoende dat ieder uur betaald wordt tegen het hoogste landelijke tarief en dat er een forse ‘workload’ te verwerken valt waarbij kennelijk meer dan 16 uur per dag gedeclareerd kan worden en een apparaat van medewerkers ingezet kan worden?

Curatoren uit de provincie blijven geconfronteerd worden met het beeld dat we graaiers zijn. Net als lege boedels hoort dat er nu eenmaal bij, vrees ik.

 
Mr. A.C.J. (Allard)
Hanrath
+31 (0)72 515 55 44
+31 (0)72 515 54 93
hanrath@rensenadvocaten.nl
Meer over Allard